Friday, 16 February 2018

Convocatoria de comunicacións CIPPCE

Xa está aberto o prazo para enviar comunicacións para o Simposio Internacional CIPPCE 2018, que versará sobre o tema "Cidadanía e identidade, expresións políticas, económicas e culturais no século XXI" e que se celebrará o vindeiro 4 de maio. O prazo para enviar propostas remata o 1 de abril.

Tuesday, 6 February 2018

Sátira, arte e política en Alexandre O'Neill

Xa está dispoñible nas librarías un volume con distintos textos críticos arredor da figura de Alexandre O'Neill, organizado por Joana Meirim e publicado pola editora Tinta China. O libro toma como título o encabezamento dunha crónica que o propio poeta escribiu en 1973, onde reivindicaba ironicamente unha festa de homenaxe tras 25 anos dedicado ao mundo literario. Así, este conxunto de artigos pretende ser unha resposta a esa satírica pregunta. Entre os numerosos textos recollidos neste volume, que analizan desde diferentes perspectivas o traballo dun dos maiores exponentes do movemento surrealista portugués, pódese destacar a achega que dous membros do proxecto de investigación POEPOLIT realizan á súa obra. Em primeiro lugar, Carlos Nogueira, trata de comprobar se estamos ante un poeta satírico, tema que se encontra entre as principais liñas de estudo do investigador da Universidade de Vigo. Pola súa banda, Burghard Baltrusch analiza a arte e a política en Alexandre O'Neill nun artigo titulado "'Amanhã acontecido'- Reflexões sobre arte e política em Alexandre O'Neill "




Monday, 5 February 2018

Novas publicacións sobre poesía e espazo público: os últimos números de E-Lyra e Lettres Romanes

A idea da poesía como un "campo expandido" e a súa relación co espazo social son cuestións moi actuais e que definen algúns dos intereses principais da poesía contemporánea. Estas cuestións relacionánse tamén co proxecto anterior a PoePolit, POESPUBLIC, a partir do que se realizou unha base de datos onde se recolleron os principais resultados das pesquisas. Non é de extrañar, polo tanto, que continúen aparecendo estudos sobre o tema. Un exemplo son os dous últimos números das revistas E-Lyra e Lettres Romanes, que inclúen unha reflexión sobre esta cuestión: a primeira, a partir dun número especial sobre poesía e performance e, a segunda, a través dun dossier dedicado integramente á relación da poesía co espazo público. 

Lettres Romanes é unha revista editada pola Université Catholique de Louvain (Bélxica) e publicada anualmente pola editora Brepols. Ten como áreas de estudo as literaturas romances, especialmente desde o punto de vista da súa historia e inclúe artigos, recensións literarias e notas bibliográficas. Esta revista preséntase como un elemento fundamental para estudar e coñecer en profundidade a literatura en linguas románicas. O seu último número, inclúe un dossier, coeditado por Geneviève Fabry e Stéphanie Vanasten, dedicado ao estudo da poesía e o espazo público. No seu interior podemos encontrar artigos do recoñecido estudoso Jan Baetens sobre lectura e performance ou tamén unha reflexión de Arturo Casas, membro de PoePolit, titulada "The Real and the Public in Recent Critical Poetry (with a Note on Antonio Méndez Rubio’s Work)". 

A revista dixital E-Lyra publícase cada seis meses pola rede de investigación internacional LyraCompoetics. Ten como obxectivo o estudo da poesía moderna e contemporánea e acolle contribucións de diferentes investigadores e investigadoras interesados na análise crítica de poesía, arte e cultura. Sérvese, principalmente, de instrumentos comparatistas e perpectivas interartísticas que axuden a entender a poesía desde un punto de vista global. Hoxe en día é unha das ferramentas indispensables para achegarse ao estudo da poesía no ámbito lusófono, así como para pensar de forma crítica a literatura. Xa está dispoñible un novo número, o décimo, coeditado por Leonardo Gandolfi e Luciana di Leone e que ten como tema principal estudar a relación entre poesía e performance.

O próximo número da revista E-Lyra, coeditado por Alethia Alfonso (Universidad Iberoamericana, México), Cristina Tamames e Alba Cid (Universidade de Santiago de Compostela) e Burghard Baltrusch (Universidade de Vigo) estará dedicado integramente ao estudo da poesía e política. Xa se poden enviar as diferentes propostas escritas en lingua galega, española, inglesa ou portuguesa e que traten algunha das temáticas relacionadas coa poesía e os rexímenes actuais. Para máis información, pódese consultar o chamamento a artículos, publicado neste mesmo blog.

Saturday, 3 February 2018

Convocatoria de artículos para el número especial de la revista E-Lyra sobre poesía actual y política


Número monográfico de E-Lyra (fecha de publicación aproximada: julio de 2018) 


"Poesía frente a regímenes y normas actuales"


Esta convocatoria de artículos para el monográfico especial de E-Lyra parte del proyecto de investigación "Poesía actual y política: Análisis de las relaciones contemporáneas entre producción cultural y contexto sociopolítico (POEPOLIT)" (FFI2016-77584-P, 2016-2019) que pretende estudiar el carácter político de expresiones poéticas actuales en Occidente. A partir de análisis no solamente textuales, sino también de fenómenos intermediales, queremos indagar en cuestiones como si una poesía estéticamente compleja tiene menos probabilidades de ejercer una influencia política que una poesía más popular; si poesía y poetas deberían ser más ampliamente reconocidas/os como agentes portadores y potenciales conformadores de una visión o epistemología especial; cuál es su influencia sobre la sociedad y, en caso afirmativo, si la sociedad reconoce esta influencia; o cuáles serían las consecuencias o los riesgos implícitos para una poesía que se asume como apolítica o ‘separada’ de la sociedad; cómo se pueden expandir los actuales horizontes de 'lo político' a través de nuevos lenguajes poéticos y analíticos; entre otros aspectos. 

En este sentido, solicitamos el envío de análisis de fenómenos poéticos de la actualidad provenientes de diferentes ámbitos culturales (hispanoamericano, lusófono e ibérico en general, francófono, germanófono o anglófono). Nos interesan las prácticas de mediación poética y su incidencia política; las prácticas verbales de intervención política, particularmente en los repertorios de protesta de los movimientos sociales contemporáneos; la relación entre poesía y política a partir de la noción y figura autorial; o la relación entre poesía y política en la ciudad neoliberal. 

En el marco de la investigación en poesía contemporánea, es usual encontrar posturas diversas sobre la relación que se establece entre la poesía y los regímenes identitarios, estéticos, políticos o ideológicos. Más allá de cualquier aproximación textualista, ya sea concibiendo la poesía como ejemplo de la producción cultural contemporánea, ya como bastión de resistencia ante ideas y prácticas que buscan homogeneizar las experiencias de vida, creemos esencial visualizar las formas de poesía o expresiones poéticas en contacto con lo social. 

Es evidente que poesía y política no han tenido una relación estable y mucho menos han sido un par dicotómico, de ahí nuestro interés en trabajos que actualicen lo que ocurre en esos espacios de constante acción, atendiendo a toda su complejidad. Para esta convocatoria de artículos para el monográfico especial de E-Lyra, editado por Alethia Alfonso (Universidad Iberoamericana, México), Alba Cid y Cristina Tamames (Universidade de Santiago de Compostela) y Burghard Baltrsuch (Universidade de Vigo), privilegiaremos propuestas inéditas, originales que contribuyan a explorar la relación de aspectos citada. 

La propuesta para artículos comprende, sin excluir otras temáticas: 

• Poesía contemporánea y su relación con regímenes políticos, ideológicos y estéticos. 
• Poesía contemporánea e identidad personal, social, nacional, cultural, religiosa, sexual o política. 
• Poesía contemporánea y derechos humanos, perspectivas de género. 
• Poesía contemporánea y su relación con la homogeneización de la vida cotidiana. 
• Poesía contemporánea y sinergias: comunidades, el mundo del trabajo, relaciones de inclusión/exclusión. 
• Poesía contemporánea y espacialidad: periferia y centro, subalternidad y hegemonía, modernidades    globales y transatlánticas, movilidad, migraciones y sujetos migrantes, refugiados, exilios. 
• Poesía contemporánea e historia reciente: literaturas sin estado, discursos decoloniales. 
• Poesía contemporánea y ética del compromiso: la figura autorial, l’engagement. 

Los artículos podrán ser redactados en lengua castellana, gallega, inglesa o portuguesa y deberán tener una extensión y un formato de acuerdo con las normas editoriales: http://www.elyra.org/index.php/elyra/about/submissions#authorGuidelines. 


La fecha límite para enviar una propuesta es el 15 de abril del 2018. 

Para mayores informes, escriba a las editoras del número
Alethia Alfonso, a8.alfonso@gmail.com
Burghard Baltrusch, burg@uvigo.es
Alba Cid, alcife@gmail.com
Cristina Tamames, cristina.tamames@usc.es

Para más información, se puede consultar aquí el Call for papers:


Thursday, 14 December 2017

Poesía e política nas II Xornadas Internacionais José Saramago

Durante os pasados días 4 e 5 de decembro celebráronse, na Casa das Campás de Pontevedra, as II Xornadas José Saramago organizadas pola I Cátedra Internacional José Saramago da Universidade de Vigo e co apoio do proxecto de investigación POEPOLIT. Esta segunda edición xiraba arredor de tres eixos: comunicación, arte e política e, precisamente estes foron os temas principais de grande parte das comunicacións e conferencias ofrecidas ao longo das xornadas. Son varias as conclusións/consideracións que se poden extraer do diálogo que se produciu nas once comunicacións e conferencias ofrecidas estes días. En primeiro lugar, salientouse xa desde o acto de apertura -á cargo do cofundador da cátedra Burghard Baltrusch; a decana da Facultade de Belas Artes, Silvia García; e o Vicerreitor do Campus de Pontevedra, Juan Manuel Corbacho- a capacidade interartística da obra de Saramago, algo que ratificaron, entre outros, a profesora da Universidade Sorbonne Nouvelle Egídia Souto, quen demostrou o poder imaxético dos textos saramaguianos na súa conferencia titulada "As intermitências da morte ou a tentação para celebrar as danças macabras: o esqueleto apaixonado". Alí comparou a representación da morte na novela As intermitências da morte con diversas formas de ilustrala e recreala na tradición occidental -como as danzas macabras. É precisamente este poder visual nas obras de Saramago o que fai tan importante unha análise das ilustracións que acompañan os seus libros, tema que foi tratado en varias das conferencias. Por un lado, Carlos Nogueira (Universidade de Vigo) fíxoo na súa análise do libro infantil "A maior flor do mundo" e da curtometraxe que se fixo baseándose nel. Durante a conferencia de clausura, Burghard Baltrusch (Universidade de Vigo) analizou e comparou a historia contada nos versos saramaguianos de O ano de 1993 e a que contan as ilustracións de Graça Morais para a edición do libro de 1987.


Foi esta forte relación entre a literatura e as outras artes que se encontra nos libros de Saramago o que permitiu levar a cabo tres proxectos interdisciplinares con alumnos de diversos graos da Universidade de Vigo: por unha banda, o grupo de innovación docente ComTecArt uniu os coñecementos do estudantado de Ciencias das Telecomunicacións e de Comunicación Audiovisual para que xuntos creasen videoxogos inspirados no libro A viagem do elefante, de Saramago. Os asistentes ás xornadas puideron probar durante a tarde do luns o resultado deste proxecto e as reinterpretacións lúdicas que se fixeron da obra do autor luso. Os outros dous proxectos que se puxeron en marcha no marco destas Xornada tiveron como protagonista ao estudantado do Mestrado de Animación e de Libro Ilustrado da Universidade de Vigo. Os e as alumnas de primeiro ano, nun proxecto coordinado polo profesor José Chavete e dirixido pola estudante Beatriz Gregores, mostraron os primeiros resultados da curtametraxe de animación baseada no conto A ilha desconhecida. Pola súa banda, os alumnos de segundo ano explicaron o seu proceso de traballo e posteriormente proxectaron as cinco animacións da "Passarola" sobre as que traballaron durante os últimos meses. 



              


                                 



Ao longo destes dous días de reflexión sobre a obra do autor portugués, tentouse poñer énfase tamén na mensaxe política que transmiten as obras de Saramago. Durante a conferencia de apertura realizada por Ana Paula Arnaut (Universidade de Coimbra), cuxo obxecto de estudo era a Memorial  convento, repensouse a Historia de Portugal, contrapoñéndoa coas pequenas historias que poboan a novela de Saramago. Así, o autor portugués recupera aos heroes anónimos que axudaron a construír a nación portuguesa e que foron esquecidos no momento de construír un discurso oficial da nación portuguesa. Nesta obra, polo tanto, Saramago contrapón aos heroes oficiais, que a miúdo sofren un proceso de rebaixamento ao mundo corpóreo e de caricatura, con heroes descoñecidos aos que saca do anonimato para ficcionalizalos, como é o caso de Blimunda. Este personaxe é precisamente o escollido polo profesor Burghard Baltrusch (Universidade de Vigo) para realizar a súa conferencia "A goodness that is forgetful of himself"- Reflexões sobre a Blimunda de Memorial de convento. A través das teorias de Jacques Derrida reflexionou sobre as formas de construír este personaxe emblemático da obra saramaguiana e que desafía os discursos hexemónicos. 
A última conferencia ofrecida o primeiro día das xornadas, "Biopolítica como categoría política transversal na ficción de José Saramago", realizada por Xosé Luis Fernández Lorenzo (Universidade de Santiago de Compostela), salientou o aspecto político presente en toda a obra de Saramago e, concretamente, en tres das súas novelas principais O ano da morte de Ricardo Reis, Memorial do Convento e Ensaio sobre a cegueira. Ao abeiro de ferramentas de análise política como as proporcionadas por Rancière, o investigador propón unha lectura política das obras do autor portugués. 

Esta proposta retomouna, durante o segundo día das xornadas, Carlos Nogueira (Universidade de Vigo) na súa reflexión sobre os libros de Saramago dirixidos aos máis novos, O lagarto e A maior flor do mundo, que tamén permiten unha análise da sociedade e do contexto político do momento. Por último, Uxío Couto, que realizou unha intervención sobre o filme Blindness (adaptación que Fernando Meirelles fixo da novela de Saramago Ensaio sobre a cegueira) e a súa posible dobraxe ao galego. Lanzou unha pregunta que podemos considerar tamén política: "por que aínda non existe unha dobraxe ao galego do filme?". 


Cómpre salientar tamén como se reivindicou a poesía política de Saramago a través de dúas intervencións sobre un dos libros máis esquecidos do autor portugués, O ano de 1993. En primeiro lugar, Antía Monteagudo analizou de que forma a cidade se converte nun espazo opresivo e represivo onde converxen diversos episodios crueis da historia e numerosas ideoloxías negativas para o progreso humano: ditaduras, guerras, a sociedade do espectáculo ou a tecnoloxía sen control. Pola súa banda, Burghard Baltrusch analizou o aspecto político tanto nos versos de Saramago como nas ilustracións de Graça Morais. 





Máis fotografías sobre as II Xornadas Internacionais José Saramago:





Lugares onde encontrar máis información sobre as xornadas:





Sunday, 12 November 2017

II Xornadas Cátedra Internacional José Saramago

Os días 4 e 5 de decembro de 2017 celebraranse na Casa das Campás (Pontevedra) as II Xornadas da Cátedra Internacional José Saramago da Universidade de Vigo. Esta nova edición ten como eixo principal a celebración do tricentenario do Convento de Mafra e os 35 anos da publicación do libro Memorial de Convento (1982). Arredor deste acontecemento, organizaranse actividades interdisciplinares dedicadas tanto a especialistas de distintas áreas como ao público xeral. Así, colaborarán nas xornadas estudantes de Filoloxía Galega e Portuguesa, Belas Artes, Ciencias Sociais e Comunicación da Universidade de Vigo, que axudan na organización, participan nas comunicacións ou forman parte dos debates. Para máis información, pódese ler a entrevista que o Diario da Universidade de Vigo (DUVI) lle realizou a Burghard Baltrusch, un dos seus organizadores. Unha das cuestións fundamentais que percorre gran parte dos actos académicos, didácticos e de divulgación será a de reflexionar sobre o pensamento ético e político de José Saramago, así como as súas accións e a súa poesía política. As conferencias que versan sobre o pensamento político serán varias e de distinta orde. Para comezar, Ana Paula Arnaut (Universidade de Coimbra), fará unha investigación sobre a H(h)istoria que se reflexa na obra arredor da cal xiran estas xornadas, Memorial do convento, onde emerxe directamente a ideoloxía de José Saramago e as súas principais preocupacións políticas: defensa dos oprimidos, importancia da muller, crítica á relixión ou a loita entre ser humano/Deus.

Sobre o pensamento político que atravesa transversalmente as obras do autor tamén vai reflexionar José Luis Fernández Lorenzo (Universidade de Santiago de Compostela) na súa comunicación. Este investigador levará a cabo unha lectura das novelas Memorial do Convento, O ano da Morte de Ricardo Reis e Todos os nomes baixo o lente da teoría política e tendo moi presentes a actual tendencia de estetizar o político e politizar o literario.

Outra das formas de política que será analizada durante as II Xornadas Saramago será a do feminismo, en especial, arredor da figura de Blimunda, un dos personaxes principais da obra Memorial de convento. O profesor e investigador Burghard Baltrusch reflexionará, a partir das ideas de Jacques Derrida, sobre os discursos que constrúen esta personaxe. Por último, será este mesmo investigador o que nos fará unha interesante reflexión sobre poesía e política a través da obra O ano de 1993 e as ilustracións que Graça Morais fixo para a segunda edición do libro (ano 1987). Baltrusch defenderá a idea de que este diálogo intersemiótico produce un choque sensible e perceptivo característico da arte política (Rancière 2013).

Para máis información, pódense consultar os resumos de todas as conferencias, así como o programa oficial na páxina da I Cátedra Internacional José Saramago ou no seguinte enlace: programa_xornadas.


                               

Sunday, 29 October 2017

Visitas de Antonio Méndez Rubio e Alethia Alfonso á Universidade de Vigo

O pasado 26 de outubro de 2017, a FFT da Universidade de Vigo contou coa visita de dous grandes investigadores da literatura: pola mañá, o poeta, ensaísta e profesor Antonio Méndez Rubio impartiu unha  conferencia titulada "Poetizar lo común (perdiendo el mundo)", e, pola tarde, a mexicana Alethia Alfonso deu un seminario co nome "Diferencias entre ecopoética y ecocrítica". Ambos reflexionaron sobre o estado da relación actual entre poesía e política contemporáneas. 


O poder do poético, a tiranía da estética e a sensación de estar perdendo o mundo na conferencia de Méndez Rubio

A intervención do poeta e investigador Antonio Méndez Rubio comezou coa proxección dunha curta de animación de Steve Cutts que ilustraba a sensación de malestar que, para o profesor valenciano, caracteriza o noso momento histórico.Vivimos dominados pola sensación de estar perdendo o mundo e coa idea de que só a estética nos pode salvar ("en un mundo perdido y sin ética, a las personas sensibles solo nos queda la estética" afírmase no cómic Máquina Baja citado polo conferenciante). Seguindo as teorías de grandes estudosos como Foucault, Rancière ou Derrida, Méndez Rubio tentou explicar a diferenza entre o poético e o estético, así como as implicacións de vivir nun mundo estetizado. Mentres que a estética se centra no emisor, a poesía fai o propio coa mensaxe. Na actualidade, a poesía estúdase como unha parte da literatura, que á súa vez, forma parte do artístico ou do estético, incluído dentro do social. Este pequeno espazo que se lle dedica á poesía, sempre baixo o dominio da estética, implica que non se pode exprimir o poético ao máximo e, polo tanto, as funcións e o poder da poesía, redúcense. A función poética, centrada na mensaxe, aparece baixo o poder do estético e da súa función expresiva (centrada no emisor), polo que podemos afirmar que estamos a sufrir unha substitución do poético polo estético e do político polo ético. Partimos da idea sinalada por Rancière de que a arte é política pola pragmática social que propón e que se fai dunha forma estética, pero a estética e a política poden ser unha asociación perigosa. O problema é cando estetizamos a política, concedéndolle máis importancia á función expresiva da linguaxe cá propia mensaxe que transmitimos. Isto ocorreu durante os diferentes réximes fascistas (cuestión xa estudada por Méndez Rubio no seu ensaio FBI, Fascismos de Baja Intensidad). Se o artístico só se fai estético, elimínase o poético e a súa capacidade transformadora do mundo. 

A substitución da poesía pola estética pode crear unha sensación de autocompracencia e de superficialidade, símbolos da sociedade "neofascista" na que vivimos. O profesor e poeta usa este termo para caracterizar a nosa realidade mercantilizada e sen capacidade crítica. Cambiamos a mensaxe do poético pola satisfacción do expresivo baleiro e prodúcese como resposta unha fuga da realidade, que nos leva á sensación de estar a perder o mundo. Un exemplo que ilustra ben isto é o caso dos selfies e a necesidade de autocompracencia e recoñecemento. Os selfies preséntanse como o paradigma desta sociedade "neofascista", estetizada pero sen unha verdadeira mensaxe. Como resposta a isto, prodúcese unha evasión da realidade para a que nos resgardamos na nosa coiraza. Ante unha sociedade neofacista, baleira, sen mensaxe, evadímonos da realidade e escondémonos. A mellor metáfora para describir a situación actual dunha sociedade marcada polo mercado e a lei da estética é a dun cangrexo ermitán que non quere saír para non perder a seguridade da súa cuncha, imaxe que proxectou o poeta durante a súa conferencia.

Polo tanto, na nosa sociedade estetizada, protexémonos na nosa cuncha contra o poético, porque sabemos que é precisamente isto o que pode tranformar o mundo. Para tentar modificar o noso espazo común, debemos intentar poñer en relación o político e o poético. O único que nos pode librar da sensación de perder o mundo é, polo tanto, a busca dun novo concepto de poesía que non só se centre no estético (como a chamada "Poesía da expresión" dos anos 80 e 90, xa analizada por Antonio Méndez Rubio no seu ensaio La destrucción de la forma y otros escritos sobre poesía y conflicto, 2008), senón que tamén interveña sobre o espazo político dunha forma crítica. Pódese ver toda a conferencia impartida por Antoniuo Méndez Rubio na seguinte ligazón. 




Ecocrítica, ecopoesía e biosemiótica durante o seminario aberto de Alethia Alfonso

Durante o seminario que Alethia Alfonso impartiu esa mesma tarde, a investigadora mexicana tentou describir a ecocrítica, ecopoesía e biosemiótica, tres novas formas de achegarnos á poesía que nacen como unha hibridación entre os estudos medioambientais e o estudo temático dunha obra e cuxo obxectivo é o de entender a forma na que nos relacionamos co medio no que vivimos. 

A ecopoesía nace ligada á fenomenoloxía, xa que nos coloca en relación co medio. Algúns dos estudosos principais deste movemento son Pollock, Reilly e Rigby. Entre as principais manifestacións de ecopoesía podemos encontrar a poesía nacionalista do século XIX ou a poesía bucólica e pastoril. 

Pola súa banda, a ecocrítica nace coa unión de diversas áreas de estudo (en concreto, da ecoloxía e da crítica) nunha universidade dos Estados Unidos. Froito desta unión, nace a idea de que cada poema é fillo do seu tempo e que todo se relaciona co medio ambiente no que é creado. Unha das vertentes principais é a da materialidade da linguaxe, que implica que o uso ou a práctica da linguaxe é distinta en cada texto, pois non existe unha linguaxe universal, senón unha semellanza familiar. Esta idea foi exposta, por primeira vez  por D. Bleich, baseándose, á súa vez, en Wittgenstein. 

Por último, a biosemiótica fundouse en Moscova e plantexa a idea de que todos os entes do planeta son capaces de crear semiose entre si. Un exemplo de semiose sería a linguaxe humana, que non só serve para comunicarnos mellor, senón para moldear o mundo á nosa visión. A forma na que modificamos o noso mundo créanos conflitos con outros animais, xa que non somos os únicos que facemos semiose. Entre os estudos máis salientables deste movemento podemos destacar a James Shapiro, que chegou a plantexar que a interpretación dos xens era unha forma de crear poesía; ou tamén a Thoreau e a Emerson, que durante o século XIX entenderon a natureza como unha forma de conectar mellor con Deus. 

Estas tres novas formas de achegarnos á literatura, á parte de crear unha forma de estudo interdisciplinar, permiten analizar as diferentes culturas como se fosen ecosferas e, partindo de esquemas como o da ecoloxía, estudar a relación de poder e equilibrio que se establece entre as distintas culturas do mundo. Pódese ver toda o seminario impartido pola profesora na seguinte ligazón. 




Máis información sobre estas dúas visitas no Diario Oficial da Universidade de Vigo (DUVI): 


https://duvi.uvigo.gal/contenido/artigos/cultura/2017/10/artigo_0021.html

http://tv.uvigo.es/es/serial/3239.html

Friday, 27 October 2017

Obradoiro Internacional de Tradución Poética "Con barqueira e remador"

Este ano celebrouse a sexta edición do Obradoiro Internacional de Tradución Poética "Con barqueira e remador", un proxecto organizado por Yolanda Castaño coa colaboración do Consello de Cultura e do concello de Redondela, entre outros. Esta pioneira iniciativa (pioneira no noso país, pero similar á realizada noutros estados) reúne un conxunto de poetas e traductores de diferentes linguas que durante unha semana se xuntan na Illa de San Simón e, a través dun idioma común, tradúcense uns aos outros. Nas anteriores edicións sempre se usou como lingua ponte o inglés, pero este ano, tentouse evitar a hexemonía da cultura anglófona e usouse como intermediario o portugués. As actividades foron alén da tarefa de tradución realizada na illa de San Simón e incluíron recitais en Vigo, Pontevedra ou Redondela. 


                                 


Os convidados deste ano foron Hu Xudong (chinés), Francesca Cricelli (italo-brasileira), Antón García (asturiano), Tomica Bajsić (Croacia), Rita Dahl (Finlandia) e Estevo Creus (Galicia). Xusto antes de embarcarse nesta aventura de tradución poética, tivemos a sorte de contar coa presenza de Hu Xudong na FFT de Vigo, que nos falou sobre "Traducir a poesía brasileira para o chinés: experiencias dun poeta e tradutor". Na súa conferencia, Hu Xudong explicou como chegou á poesía brasileira a través de traducións inglesas e como despois de aprender a lingua, decidiu comezar a traducir poemas brasileiros ao chinés, tanto para enriquecer a poesía chinesa contemporánea como a súa propia experiencia poética. Este investigador, poeta e tradutor terminou a súa intervención cunha lectura das traducións que fixo de poemas de João Cabral de Melo Neto ao chinés:


                                   

Coloquio con Antonio Méndez Rubio

Tras a súa intervención na Facultade de Filoloxía e Tradución da Universidade de Vigo, onde deu unha interesante conferencia baixo o nome "Poetizar lo común", Antonio Méndez Rubio dirixiuse a Santiago de Compostela para presentar e dialogar sobre dúas das súas últimas obras: ¡Suban a bordo! (Introducción al fascismo de baja intensidad) e o libro de poemas Por nada del mundo. Xunto ao poeta e ensaísta, estiveron o profesor Arturo Casas e a crítica Ana Salado, que reflexionaron, entre outras cousas, sobre poética, poesía e poesía política.